3. Hukuk Dairesi

Dava ve birleşen davada mirasbırakana ait 25.07.1986 ve 10.02.1993 tarihli vasiyetnamelerin iptali, mümkün olmaması halinde tenkisi istenilmiştir. Mahkemece vasiyetnamelerin iptali istemine ilişkin davaların kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde; mirasbırakan ...’in 25.10.2002 tarihinde düzenlemiş olduğu vasiyetname ile, 25.07.1986 tarihli vasiyetnamesinden fiilen döndüğünü ileri sürerek; 25.07.1986 tarihli vasiyetnamenin iptalini, bunun mümkün olmaması halinde ise tenkisini talep etmiştir.

Davacılar vekili, birleşen 2009/88 esas sayılı davada ise; aynı vakıalara dayanarak; mirasbırakana ait 10.02.1993 tarihli vasiyetnamenin iptalini, bunun mümkün olmaması halinde ise tenkisini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 2002 yılında düzenlemiş olduğu 3. vasiyetname ile 1986 ve 1993 yıllarında düzenlemiş olduğu vasiyetnamelerden rücu eden mirasbırakanın, daha sonra 2002 yılında düzenlediği vasiyetnameden de rücu ederek yasal mirasçılık ile ilgili kurallara tabi olma iradesine döndüğü gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulü ile 1986 ve 1993 yıllarında düzenlenen vasiyetnamelerin iptaline karar verilmiştir.

TMK. nun 557. maddesinde vasiyetnamenin iptali sebepleri sınırlı olarak sayılmıştır. Asıl ve birleşen davalarda ileri sürülen sebepler anılan maddede sayılanlar arasında yer almamaktadır. Şu halde bu davalarda ki istem TMK. nun 544. maddesinin 2. fıkrasında hüküm altına alınan ve vasiyetnamenin varlığını hâkim hükmüne gerek kalmadan son veren hukuki işlemin bulunup bulunmadığının tesbitine ilişkindir.

Mirasbırakan, 1986 ve 1993 yıllarında düzenlediği vasiyetnameler ile eşi olan davalıyı, 2003 yılında düzenlediği vasiyetname ile dava dışı ... ve ...’u mirasçı olarak atamış, 22.01.2007 tarihinde açtığı dava ile de davalı ile birlikte davacıları evlat edinmiştir. Diğer bir anlatımla, davacılar mirasbırakanın ölümü ile yasal mirasçı olmuşlardır. Hal böyle olunca; vasiyetnamelerin düzenlendiği tarihte mirasçı olmayan davacıların, mirasbırakana ait vasiyetnamelerin hükümsüz hale geldiğinin tespitini istemelerinde hukuki yararları bulunmadığından, davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir

Kabule göre de; TMK. nun 544/2 maddesi uyarınca, sonradan yapılan vasiyetname dışında kalan mal ve haklar yönünden, önceki vasiyetnamelerin geçerliliğini devam ettireceği gözetilmeden, davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.