5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ç.. B.. yönünden usulden reddine, M.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece,davalı Ç.. B.. aleyhinde açılan davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğundan davanın usulden reddine, davalı M.. B.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere ve özellikle de dava konusu olaya özgü olarak Uyuşmazlık Mahkemesinin 24.12.2012 gün ve 2012/554-449 sayılı kararı ile davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğunun benimsenmiş olmasına göre Ç.. B.. hakkında açılan davanın dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

M. . B.. hakkında açılan davaya gelince;

Dava konusu taşınmazın imar planında "Lise alanı" olarak ayrıldığı ancak mahalinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

1.Bu nedenle M.. B.. aleyhine açılan davanın da dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen davalı idare yönünden davanın kabulüne karar verilmesi,

2.6487 sayılı Yasa değişikliği nedeniyle mahkeme masraflarının taraflar üzerinde bırakılıp taraflara vekalet ücreti verilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi, Doğru görülmemiştir. Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,Ç.. B..ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.