3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, reşit olmasına rağmen öğrenimine devam eden müvekkili için aylık 600,00 TL yardım nafakası talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının 1936 doğumlu olup yaşı gereği bakıma ihtiyacı olduğu SSK emeklisi olup maaşından başka mal varlığının bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

TMK’nun 364.maddesine göre, herkes yardım edilmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan alt ve üst soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1988 gün 656 E,688 K.sayılı ilamında "... yeme, giyinme, barınma, sağlık ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Somut olayda, dava açıldığı tarihte davacının açık öğretim fakültesinde öğrenci olduğu sabittir. Her ne kadar açık öğretim fakültesinde devam mecburiyetinin bulunmaması nedeniyle çalışabileceği kabul edilmiş ise de dava tarihi itibariyle işsiz olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının (çocuğun) bir gelirinin bulunmadığının anlaşılması halinde; davalı babanın elde ettiği gelire göre hakkaniyete uygun bir miktar yardım nafakasına hükmolunmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.