6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, feshi ihbar nedeniyle akdin feshi ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait 6 ada 70 parsel içinde kalan kira sözleşmesine ekli krokide gösterilen kısmının dava dışı İETT Umum Müdürlüğüne 7.3.1970 tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi ile muhavvile köşkü(trafo) olarak kullanılmak üzere kiralandığını,1982 yılında İstanbul şehrinin elektrik işlerinin davalı BEDAŞ'a devri nedeniyle davalı şirketin sözleşmenin halefi olduğunu,kira sözleşmesinin 15 yılın sonunda 7.3.1985 tarihinde süresiz hale geldiğini,davacı kiralayanın belirsiz hale gelen sözleşmeyi 9.4.2012 keşide tarihli ihtar ile feshettiğini belirterek fesih tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 262 vd.maddeleri gereğince akdin feshi ve tahliyeye karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,cevap dilekçesinde,dava konusu yerin 1970 tarihinden beri trafo olarak kullanıldığını,yüzlerce abonenin elektrik aldığı bu yerin tahliyesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın süresinde olmadığını, sözleşmenin 15 yıllık olarak yenilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 298. Maddesi gereğince hilafına mukavele veya mahalli adet yok ise gayri muayyen bir zaman için yapılan akdin feshini iki taraftan her biri diledikleri vakit ihbar edebilecekleri düzenlenmiş ise de maddenin 2. fıkrasında hüsnüniyetli olmak ve münasebetsiz bir zamanda yapılmaması gerektiği düzenlenmiş olmakla kira sözleşmesi feshedilmesiyle ilgili ihtarlar sözleşmenin 07.03.1970 olan bitim tarihinden sonra 11.04.2012 tarihi itibari ile tebliğ edilmiş olması ve bilirkişinin raporu gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alına 7.3.1970 başlangıç tarihli onbeş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusu olan taşınmaz trafo yeri olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiştir. Sözleşmenin bu niteliğine göre olaya, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun adi kiraya (1.7.2012 de yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine) ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir.

Kira sözleşmesi 7.3.1985 tarihinde süresiz hale gelmiş olup, davacı kiraya veren tarafından 11.4.2012 tarihli ihtarname ile sözleşmenin yenilenmeyeceği bildirilip, 6 aylık süre sonunda 18.10.2012 tarihinde tahliye davası açıldığı nazara alındığında, dava BK 262 vd.(TBK 328) maddesine göre süresindedir. Bu durumda mahkemece dava süresinde olduğundan başka bir sebep gösterilmeksizin taşınmazın tahliyesine karar verilmesi gerekirken olayda uygulama olanağı bulunmayan 6098 sayılı TBK'nın 298.maddesi gereğince münasebetsiz zamanda fesih ve tahliye istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.