6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.02.2007 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacıların miras bırakanı Selahattin Aksakal ve kiraya veren H.. A.. dava konusu edilen kiralananı dükkan olarak kullanması için davalıya kiralamışlardır. Sözleşmede aylık kira parası 20 TL olarak kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 2. maddesinde de, kiralananın kullanılabilir bir dükkan haline getirilebilmesi için kiracının 3.000 TL masraf yaptığı, kiracının yaptığı bu masrafın günün ekonomik şartlarına uyarlanarak kiraya verenler tarafından ödeneceği, bu masraflara ilişkin ödeme kiracıya yapılmadığı takdirde kiracının tahliyesinin talep edilmeyeceği düzenlenmiştir. Kiraya verenlerden Selahattin Aksakal'ın 30.12.2008 tarihinde ölümü ile geride eşi olan kiraya veren H.. A.. ve çocukları F.. E.., M.. A.., K.. Y.. ve H.. A.. mirasçı olarak kalmıştır. Selahattin Aksakal mirasçıları davacılar 10.02.20012 tarihinde Bigadiç İcra Müdürlüğü'nün 2012 / 269 sayılı dosyasında başlattıkları icra takibi ile aylık 20 TL'den 15.03.2007- 15.01.2012 arasındaki kira parası 1.180 TL'nin 522.15 TL işlemiş faizi ile birlikte toplam 1.702.15 TL olarak tahsilini istemişlerdir. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı kiracı, sözleşme hükümleri gereği kendisinin davacılara borcunun bulunmayıp, aksine 1.820 TL ve faizi alacağının olduğunu, davacıların sözleşmenin özel 2. maddesi gereğince 3.000 TL borçlarını güncelleme yapıp ödemelerinin gerektiğini belirterek, aynı itirazlarını yargılama sırasında da yinelemiştir. Bu itiraz ve savunmaya karşılık davacılar da, sözleşmede belirlenen davalının yapmış olduğu masraf dolayısıyla kiraya veren S. A.'ın kalan 2.000 TL borç için 04.05.2007 düzenleme ve 15.02.2008 vade tarihli bono verdiğini, bu bono dolayısıyla davalı tarafından yapılan icra takibi üzerine borcun 28.06.2010 tarihinde ödendiğini, borcun 3.000 TL olduğunun kabulü halinde dahi, davalının takip konusu edilen 1.180 TL'nin 180 TL'sini ödemeyerek temerrüte düştüğünü beyan etmişlerdir. Davalının savunması, söz konusu bononun kiralanana yaptığı masraflara ilişkin olmayıp Selahattin Aksakal ile aralarındaki başka bir alacak- verecek ilişkisinden kaynaklandığı yönündedir. Miras bırakan kiraya veren S.A. tarafından verilen bononun hangi amaçla verildiği senet metninden anlaşılamamaktadır. Bu durumda anılan bononun kiracı davalının kiralanana yapmış olduğu masraflara karşılık verildiğini davacıların kanıtlaması gerekir. Bu husus alacak miktarının ve temerrüt olgusunun tespiti açısından önem arz etmektedir. Davacılar ise, bononun kira sözleşmesi gereği yapılan masraflara karşılık verildiğinin yazılı delillerle kanıtlayamamışlardır. Bununla birlikte davacılar, dava dilekçesinde “gerektiğinde sair yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduklarından, mahkemece davacılara 04.05.2007 düzenleme, 15.02.2008 vade tarihli ve 2.000 TL bedelli bononun hangi amaçla verildiği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.