6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile davalının 10.01.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazın kiracısı olduğunu, kira sözleşmesinin 5. maddesi gereğince 36.000-€ luk kira bedelinin 6000-€ olarak 6 eşit taksitler halinde ödemesi gerekirken davalının 12.000-TL ödemede bulunduğunu, diğer taksitlerin ise ödenmediğini, bu durumun davalı borçluya noter kanalı ile ihtar edildiğini, bu ihtara rağmen ödemede bulunmadığını belirterek 30.858,62-€ kira alacağının tahsili ile temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmalara katılmamıştır. Mahkemece davanın kabulüne, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir. 6100 Sayılı HMK.26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. "

Olayımıza gelince; Davacı dava dilekçesinde temerrüt nedeniyle tahliye ve 30.858,62-TL alacağın tahsilini istemiş, yargılama sırasında da bu talebini tekrarlamıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde tahliye ve alacak ile ilgili her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.