6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı Vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının aylık 75 TL kira ödeyerek kiralananı kullandığını, mecurun aylık rayiç kira bedelinin 5.400 TL nin üzerinde olduğunu, günün ekonomik koşullarına göre kira parasının düşük kaldığını belirterek 01.05.2012 tarihinden itibaren aylık net kira bedelinin 5.400 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı ise cevabında; kiralanan .... ada ... parsel nolu taşınmazın 11.04.2008 tarihinde Ş.. A... isimli kişiye satıldığını, davacının malik sıfatının kalmadığını bu nedenle davanın öncelikle bu sebepten reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Taraflar arasında 01/05/2002 başlangıç tarihli aylık 75 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi ile F.... sokak ....nolu dükkan davacı S.. A.. tarafından davalıya kiralanmıştır. Dosya arasında bulunan tapu kaydına göre taşınmazın 11/04/2008 tarihinde dava dışı malik Ş..A..’a satıldığı, malik Ş..A..’un 19/01/2012 tarihli ihtarnamesi ile, 11/04/2008 tarihinden beri malik olduğunu, önceki kontratı feshettiğini, kiralananı işyeri olarak kullanacağından diğer hakları saklı kalmak üzere tahliye edilmesini, geçmiş kullanıma ilişkin işgal bedelinin de ödenmesini talep ettiği, bu ihtarnamenin davalıya 20/01/2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacı her ne kadar kira sözleşmesini kiralayan sıfatı ile imzalamış ise de taşınmazın dava dışı Ş..A..’a satılması ile kiralayan sıfatı sona ermiş, kiralananda malik sıfatının da bulunmadığı belirlenmiştir. Taşınmazın yeni maliki tarafından davalıya gönderilen ihtarname ile mülkiyetin kendisine ait olduğu bildirildiğine ve davacının kiralayan ve malik sıfatı da kalmadığına göre mahkemece husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.