6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 170 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın davacı tarafından 25.08.2006 tarihinde satın alındığını, davalı ile aralarında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığı için davalının davacıya bu zamana kadar kira parası ödemediğini belirterek, kiralananın 11.02.2011 dönemine ait kira bedelinin aylık 400 TL olarak tespit edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, eski malik ile davalı arasında 01.01.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunun, talep edilen kira miktarının yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 18.05.2012 tarih 2011/42 Esas-2012/93 sayılı Karar ile davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık kira parasının 150 TL olarak tespitine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 15.11.2012 tarih 2012/19612 Esas-23636 Karar sayılı ilamı ile 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve Yargıtay uygulamalarına göre "hak ve nesafet" ilkesi uyarınca hakimin sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delileri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı ve onaylı örneklerinin dosyaya alınması, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsallerinin tek tek görülüp incelenmesi, böylece elde edilen verilerin somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı kira parasına etki eden tüm niteliklerinin karşılaştırılması, emsal kira bedellerininin uygun emsal olup olmadığının somut gerekçelerle açıklanması, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasının bilirkişi tarafından belirlenmesi ve belirlenen bu kira parası üzerinden hakimce uygun bir hak ve neafet indirimi yapılarak kira parasının tespiti gerekirken, soyut ve genel ifadelere dayalı bilirkişi raporlarına itibar edilerek karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma kararının gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece uyulmasına karar verilen önceki bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden yeniden rapor alınarak dava konusu taşınmazın yeniden serbet koşullarla kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, bu kira parası üzerinden hakimce uygun bir hak ve nesafet indirimi yapılması gerekirken, bilirkişinin TÜİK oranlarına göre belirlediği aylık kira parasına hükmedilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmaldır.