6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak oluşturan ve hükme esas alınan 01/01/2003 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 750 TL olduğu kira bedelinin her ay sonunda fatura karşılığında nakit olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davacı tarafından gönderilen 03/01/2012 tarihli ihtarname ile 2007 yılı Mart ayı ila 2011 yılı Aralık ayları arasındaki 57 aylık kira alacağı toplamı 42.750 TL nin 30 gün içinde ödenmesi aksi halde akdin feshi ile tahliye davası açılacağı ihtar edilerek ihtarname 05/01/2012 tarihinde davalıya tebliğ edilmiştir. Davacı kiralayan tarafından 29/05/2012 tarihinde açılan dava ile usulüne uygun ihtarname tebliğine rağmen kira borcunu ödemeyen davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istenmiştir.

Davalı vekili ise sözleşmenin kiralayanın ve kiracının yetkilileri tarafından imzalanmadığını, kira parasının belirgin olmadığını, temerrüt ihtarı tebliğ edilince elden ödeme yapmak istemesine rağmen kiralayanın para almayı reddettiğini, temerrüt olgusunun gerçekleşmediğini, bu konudaki şahitlerini ekli delil listesinde bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne ve davalının temerrüt nedeni ile taşınmazdan tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, temerrüt ihtarnamesinin tebliği üzerine ödeme yapmak istediğini ancak davacının ödemeyi kabul etmediğini savunmuş olup buna ilişkin tanık deliline dayanarak tanıklarının isimlerini cevap dilekçesinde bildirmiştir. Her ne kadar mahkemece davalı vekilinin tanık dinletme talebi davanın mahiyeti ve değeri sebebi ile reddedilmiş ise de, 11.03.1959 tarih ve 1957/23 Esas, 1959/20 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı gereğince temerrüt ihtarnamesi üzerine kiracının ihtarnamedeki süre içerisinde kiralayana usulüne uygun biçimde ödemek istediği kira parasının kiralayan tarafından alınmadığı vakıasının tanık ifadeleriyle ispatlanması mümkündür. Bu nedenle davalı tarafından gösterilen tanıklar dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.