6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; Davalının 15.10.2010 başlangıç tarihli aylık 650-TL bedelli sözleşme gereği kiracısı olduğunu, 15.11.2011 tarihinden itibaren aylık kira parasının730-TL olması gerekirken 675-TL ödendiğini, 15.10.2012 tarihinden itibaren ise aylık kira parasının 748-TL olması gerekirken artış yapılmayarak yine 675-TL ödendiğini, davalının eksik ödediği ikinci ve üçüncü yıl kira paralarının toplamı 1.463-TL olduğunu, bu kira farkının ödenmesi için çekilen ihtara rağmen kiranın ödenmediğini belirterek temerrüt nedeniyle davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise cevap dilekçesinde; 2011 yılı için 650-TL 'lik kira bedeline 25 TL zam yapılarak 675-TL ödendiğini, 2012 yılında karşılıklı anlaşma ile aynı kiranın ödenmeye devam edildiğini, bu kira bedellerinin itirazsız davacı tarafından kabul edildiğini, kira sözleşmesinde zam için belli bir oran bulunmadığını, ihtarda istenen farkın enflasyon oranına da uygun olmadığını, tüm kira bedellerinin zamanında ödendiğini bildirilerek davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan 15.10.2010 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar beşinci maddesinde enflasyona göre zam yapılacağı kararlaştırılmış ise de; Bu artış şartının belirli ve muayyen olduğundan söz edilemez. Kira bedelinin tespitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı da bulunmadığına göre, davacı kiraya veren tek yanlı olarak kira oranı ve kira artış bedeli belirleyerek davalıdan kira alacağı talep edemez. Bu durumda Mahkemece temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.