9. Ceza Dairesi

Sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekilince verilen temyiz dilekçeleri içeriklerinden diğer katılan mağdurelere yönelik cinsel taciz suçundan verilen beraat kararlarının temyiz edilmedikleri belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici ikinci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan mağdure ... vekilinin kanunen hakkı bulunmaması nedeniyle vaki duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1.Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık hakkında katılan mağdureler ..., ... ..., ... ve ...'e karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1860 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

b)Sanık hakkında mağdure ...'e karşı cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine; karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Başsavcılığınca tanzim olunan 01.09.2020 tarihli ve 14-2016/201880 sayılı, temyiz ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure ...

Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın mağdureye karşı atılı cinsel taciz suçunu işlemiş olduğunun tüm dosya kapsamından sabit olmasına rağmen müsnet suçtan delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı hakaret sucunu işlediğine dair dosya kapsamında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı ve buna göre atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; "Katılan mağdurelerin sanığın işlettiği iş yerinde kısa süreli olarak çalıştıkları ve bu kısa süreli çalışmadan kaynaklı alacaklarının bulunduğu katılan mağdureler ... ve ...'in bu alacaklarını istemek için geldiği ve katılan mağdure ...'ün de bulunduğu ortamda alacaklarını isteyen katılanlar mağdurelere yönelik olarak siktirin gidin şeklinde konuştuğu;

Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de cinsel taciz suçu yönünden katılan mağdurelerin beyanı dışında delil bulunmadığı katılanların birbirlerinin tanıkları olmadıkları ve aralarında alacak verecek meselesinin bulunduğu ancak hakaret suçunun 3 katılanın bulunduğu ortamda gerçekleştiği bu nedenle sanığın bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiş olup hakaret suçu yönünden cezalandırılmasına cinsel taciz suçu yönünden delil elde edilmediğinden Beraatine karar verilmiştir."şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanık hakkında atılı suçlardan dolayı "I. HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki (1) numaralı bölümde belirtildiği şekilde hükümler tesis edildiği anlaşılmıştır.

A. Sanık Hakkında Katılan Mağdurelere Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, beraat eden sanık yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.04.2015 tarihli mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Yazılı gerekçe uyarınca Tebliğnamedeki cinsel taciz sucundan kurulan hüküm yonünden onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle anılan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'e Yönelik Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.