9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca açılan davada, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkeme tanık beyanlarının sanığın beyanlarını doğruladığını söylemesine rağmen, olay anını gören tanığın olmadığını, sanığın katılan hakkında iftiradan suç duyurusunda bulunduğunu ancak hakkında takipsizlik kararı verildiğini, bir kadının iffetini ortaya koyarak iftirada bulunmasının mümkün olmadığını, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Her ne kadar sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediğine dair dava açılmışsa da; sanığın suçu işediğine dair katılanın soyut beyanı dışında herhangi bir delilin bulunmadığı, ayrıca soruşturma aşamasında ve yargılama aşamasında alınan tanık beyanlarının da sanığın beyanlarını doğrular nitelikte olduğu anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine yetecek her türlü kuşkudan uzak kesin, inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " şeklinde karar verilmiştir.

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.