9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/202 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Toplanan deliller doğrultusunda sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu, cezalandırılması yerine beraatine dair kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemenin kabulü;

Sanığın mahkeme huzurundaki ve hazırlıktaki istikrarlı savunmalarında katılan ile evlenmek amacıyla birlikte yaşadıklarını, katılan ile nikahlanmak istediğini ancak katılanın eski eşinden tam boşanamamış olmaları nedeni ile evliliğin gerçekleşmediğini, para meselesi yüzünden ayrıldıkları şeklinde savunması ile bu savunmayı doğrulayan tanık anlatımları karşısında, katılanın soyut iddiası dışında sanığın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği bu sebeple sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olmamakla 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir IV.

GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/202 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.