9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli, 2015/23 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının samimi olduğuna, sanığın mağdureye uyuşturucu madde kullanmasını sağlayarak iradesini ortadan kaldırdığına, beraat hükümlerinin kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın aşamalardaki değişmeyen beyanları, olayın üzerinden zaman geçmesi nedeniyle cinsel istismar eylemine ilişkin delil elde etmenin imkansızlığı, olayın görgü tanığının olmaması ve tüm dosya kapsamı Mahkemece birlikte değerlendirilerek, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak açık, kesin, inandırıcı ve somut bir delil elde edilememesi, sanığın suçları işlediğine dair iddianın mağdurenin soyut beyanlarından ibaret olduğu kanaatine varılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli, 2015/23 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.