20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dava, kullanmama nedeniyle marka iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, SMK'nın markanın kullanım külfetine ilişkin 9. maddesi uyarınca davalı markasının tescil edildiği tarihten sonraki tüm zaman sürecinde kullanım külfetinin bulunduğu, bu kullanımının SMK'nın 7. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen şekilde, yine 7. maddenin 3. fıkrası ve SMK'nın 9. maddenin 2 ve 3. fıkrasında belirlendiği şekilde gerçekleşmesi gerektiği, markanın kullanımından söz edilebilmesi için ciddi nitelikte olması gerektiği, ciddi kullanım ibaresi SMK'da çok açık değil ise de her şeyden önce sadece markanın iptal edilmesini önlemek için göstermelik küçük ölçekte ve sembolik kullanmaların ciddi bir kullanım olmayacağı (Uğur ÇOLAK, Türk Marka Hukuku, 4. Baskı, İstanbul, s.972), yargılama konusu markayı kapsamında bulunan uyuşmazlık konusu hizmetler için kullandığını ispat yükünün davalıda olduğu, somut olayda davalı Şirket'in eski ortakları olan ..., ... ve ... arasında 01.04.2008 tarihinde imzalanan sözleşme ile her üç kişinin de davalı Şirket'ten bağımsız olarak “...” ibareli markanın münferiden veya yeni kurulacak ortaklıklarla kullanabilmesi konusunda anlaşmaya varıldığı, sözleşme ile kullanım izni verilen markanın dava konusu dışında başka bir "..." markası olduğunun davacı tarafça iddia ve ispat olunamadığı, davacıların ve dava dışı eski ortak ...'ın bu sözleşme ile davalı şirket tarafından verilen izin kapsamında "..." esas unsurlu markasal kullanımlarda bulunduğu ve bu kullanımların SMK m.9/3 hükmü uyarınca davalı şirketin kullanımı sayıldığı, ancak davalı Şirket'in izniyle gerçekleşen "..." esas unsurlu markasal kullanımların “Güzellik salonu hizmetleri, kuaför salonları hizmetleri, manikür hizmetleri, masaj hizmetleri, cilt bakımı hizmetleri.” yönünden ispat olunduğu, davalı tarafından marka kapsamındaki "Parfümler, losyonlar, kolonyalar, deodorant, gül suyu, traş losyonlar, ter önleyici deodorantlar. Oje, ruj, rimel, krem, saç boyası, şampuan, kozmetik amaçlı aseton, traş kremi." emtiaları bakımından pazar payı oluşturacak şekilde ciddi surette markasal kullanımı ispatlamaya elverişle delil sunulmadığı, bu nedenle mahkemece markanın, "Parfümler, losyonlar, kolonyalar, deodorant, gül suyu, traş losyonlar, ter önleyici deodorantlar. Oje, ruj, rimel, krem, saç boyası, şampuan, kozmetik amaçlı aseton, traş kremi." emtiaları yönünden kullanmama nedeniyle iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacılar vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 269,85'er TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacılar ile davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30'ar TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 210,55‬-TL bakiye harcın anılan taraflardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacılar ile davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin anılan tarafların uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 22/12/2023 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/12/2023