9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/441 Esas, 2022/258 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun ) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan karara karşı katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/953 Esas, 2022/1037 Karar sayılı kararı ile sanığın savunmaları, mağdurenin beyanları, tanık anlatımları, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına nazaran, suçun işlendiği iddia edilen tarih itibari ile sanığın mağdurenin amcası olduğu, mağdurenin babası ile annesi arasında devam eden boşanma davasının bulunduğu, mağdurenin soyut beyanlarını destekleyen herhangi bir delil bulunmadığı, soruşturmanın başlama biçimi ve zamanı dikkate alındığında iddianın şüpheden öteye geçemediği, şüpheden sanığın faydalanmasının ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri olduğu gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı tesis edilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü tesis edildiği gerekçesiyle hükümden sanık hakkında çoçuğun sarkıntılık suretiyle cinsel istismarı suçundan mahkumiyete dair bendin tamamen çıkartılarak yerine; "Sanık ...'nın mağdur ...'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddia edilerek cezalandırılması talep edilmiş ise de, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE,

Yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibaresi eklenmek suretiyle, istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.04.2023 tarihli ve 9-2022/132323 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümleriyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut deliller ve suçun vasfına yönelik yapılan değerlendirmenin suçun işleniş şekli ile sübutuna ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/953 Esas, 2022/1037 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden kararın 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.