7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı işyerinde pasta, baklava ve dondurma ustası olarak çalıştığını, sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir. Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının hizmet süresi ve ilk dönem çalışmasına yönelik işçilik alacakları konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 05.05.2007-26.04.2011 tarihleri arası çalıştığını belirterek kıdem tazminatı ve birtakım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı ise, davacının 2009 yılında kendisinin işi bırakıp gittiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece davacının 05.05.2007-23.12.2008 tarihleri arasındaki çalışması açısından kendisinin bu dönem çalışmasına haklı olarak feshettiğini ispatlayamadığı ve yine davacının 02.10.2009-30.04.2011 tarihleri arasındaki çalışmasının, davacı tarafından sigorta primlerini, aldığı ücret üzerinden değil de asgari ücret üzerinden yatırılması nedeniyle haklı olarak sona erdirdiği belirtilerek davacının davalı işyerinde 02.10.2009-26.04.2011 tarihleri arasındaki çalışmasının dikkate alındığı belirtilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre davacı aynı işyerinde, 05.05.2007-23.12.2008 tarihleri arası ve 02.10.2009-26.04.2011 tarihleri arası çalışmıştır. Mahkemece sadece davacının ikinci dönemine ilişkin alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Sözleşmenin, sona erdiğini ispat yükü işverene aittir. Davacının ilk dönem çalışmasının bitiş şekline ilişkin dosya da hiçbir delil yoktur. Davalı işveren, ilk dönem çalışmanın haklı olarak tazminatsız sona erdirildiği ispatlayamamıştır. Bu nedenle mahkemece bu döneme ilişkin olarak ispat yükünün davacı işçide olduğu belirtilip, haklı nedenin de işçi tarafından ispatlanamamış olduğu belirtilerek kıdem tazminatının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacı ilk döneme ilişkin olarak fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatili ve yıllık izin taleplerinde bulunmuştur. Mahkemece bu alacaklar da tıpkı kıdem tazminatı gibi değerlendirilip haklı neden ispatlanamadığından reddedilmiştir. Oysa bu alacaklar fesih nedeninden tamamen bağımsızdır.

Yapılan yargılama da bu alacaklar açısından tıpkı ikinci dönem de kabul edildiği gibi ilk dönem için de bu alacakların kabul edilmesi gerekirdi. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.