7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü: Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen hüküm usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 1086 sayılı HMUK 388/son ve 389. Ve 6100 sayılı HMUK 297/2. hükmüne göre, hüküm fıkrasında istek sonuçlarının her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Bunun sonucu olarak davanın kabulüne karar verilmesi halinde, davacı tarafın bütün istek kalemlerinin tümünün eksiksiz olarak davalıdan tahsiline (ya da istem sonucuna) imkân verecek şekilde hüküm kurulması gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; mahkemece hüküm yerinde davanın kısmen kabulüne demekle yetinilmiş; davanın hangi bölümlerinin kısmen reddedildiği açıklanmamış, bunun sonucunda da yargılama sonunda hükmedilen karar ve ilam harcının, yargılama giderinin ve avukatlık ücretinin nasıl belirlendiği denetime açık gösterilmemiş, yukarıda açıklanan şekilde usule uygun bir hüküm oluşturulmamıştır. Şu durumda verilen hükmün davanın niteliğine ve buna ilişkin HMUK’nun 297/2.maddesinde düzenlenen usul hükümlerine açıkça aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece usul hükümleri dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, tarafların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre de tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde taraflara ayrı ayrı iadesine, 05.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.