11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki marka ile ilgili kurum kararının davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in 10. sınıfa giren emtiada kullanılmak üzere başvuru konusu yaptığı 2017/32872 numaralı markanın, kendileri adına tescilli-tanınmış “garanti” markalarıyla benzer olduğunu, davalı şahsın huzurdaki davaya konu marka başvurusuyla birebir aynı logoyu ihtiva eden markayı aynı tarihte, 36. sınıfa giren emtia için de tescil etmek üzere başvurduğunu, bu başvuruya yaptıkları itirazın kabul edildiğini, davalı şahsın diğer markalarından ve web sitesinden anlaşıldığı kadarı ile davalının zaten emlak sektöründe iştigal ettiğini, yani davalının “kiragaranti” markasını aslında 36. sınıfa giren emtiada kullandığını, 10. sınıfa giren emtialarda tescil etmek üzere yaptığı dava konusu başvurunun bu nedenle kötüniyetli yapılmış olduğunu, böyle bir başvuruda bulunulmuş olmasının aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini, davacının “garanti” ibareli markalarının tanınmış olduğunu, “garanti” markasının kendileri adına özel/02114 numara ile “tanınmış marka” statüsünde tescilli de olduğunu ileri sürerek YİDK’nın 2018-M-5615 sayılı kararının iptalini ve 2017/32872 sayılı markasının tescil edilmiş ise sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "KİRAGARANTİ" ibareli başvuru markasıyla davacının "GARANTİ" ibareli tescilli markaları arasında sescil ve görsel olarak ortalama (hedef) tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, taraf markaları arasında iltibas-benzerlik oluştuğundan SMK 6/1 maddesindeki iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 2018-M-5615 sayılı YİDK kararının iptaline, 2017/32872 sayılı marka tescilli olduğundan hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını, markalar arasında fonetik, okunuş, genel intiba olarak bir benzerlik olmadığını, bu nedenle müşteri kitlesi tarafından iki marka arasında bağlantı kurulması, karıştırılması ihtimalinin bulunmadığını, ayrıca her marka için 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/4 ve 6/5. hükmünde belirtilen risklerin mutlaka oluşacağı kanaatine doğrudan varılamayacağını, bu risklerin varlığının davacı tarafından ispatının gerektiğini, bu durumu ispatlayacak bir delil sunulmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle;

istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ile ilgili kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalı kuruma yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.