7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı davalı şirkete ait hastanede vezne sorumlusu olarak çalıştığını, kurum içerisinde amir konumunda bulunduğu kimselerin kendisinden daha fazla maaş aldığını, her hafta 5 saat fazla çalışmasının bulunduğunu, ara dinlenmelerinin kullandırılmadığını, maaşının 20 günlük kısmının sürekli içerde tutulduğunu ve diğer işçilik haklarının süresinden ve yasal olarak hesaplanıp ödenmemesi nedeniyle noter aracılığı ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı dava dilekçesinde ücret artışının yapılmaması nedeniyle iş akdinin sona ermesine gerekçe olarak gösterilmiş ise de ücret artışlarının yasal sınırlar içerisinde olduğunu, fazla mesai yapıldığında bunun ücretinin maaş bordrolarında yer aldığını ve davacıya ödendiğini, davacının başka bir hastanede çalışmak için hastanedeki işinden ayrıldığını, davacının hak ettiği tüm ücretlerin zamanında kendisine ödendiğini, iş yerinde herhangi bir alacağının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı tarafın haklı fesih iddiasına ilişkin gerekçelerini ispat edemediği bu nedenle davacı tarafça yapılan iş akdinin feshinin haklı nedene dayanmadığı dolayısıyla kıdem tazminatı ve bu bağlamda ücret alacaklarına hak kazanmadığı, bilirkişi tarafından tespit olunan ve hesaplanan fazla mesai ücreti ve yıllık izin talepleri bakımından ise davacının alacağının mevcut olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının işakdini feshinin haklı olup olmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın İş Kanununun 14 üncü maddesinin aksine, 4857 sayılı Yasada ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Somut olayda davacının fesih nedenlerinden biri de ara dinlenmelerinin kullandırılmadığı ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği şeklindedir. Mahkemece fazla çalışma ücretlerinin kabulüne karar verildiği ve karar davalı yanca temyiz edilmediğine göre davacıya fazla çalışma yaptırılıp ücretinin de ödenmediği sabittir. Bu durumda iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatı talebinin kabul edilmesi gerekirken aksi şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.