7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının kasiyer olarak davalı işverenlikte çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kendisinin işten ayrıldığını, diğer iddialarının da asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı iş sözleşmesinin 17.08.2011 tarihinde davalı işveren tarafından haksız ve ihbar öneli verilmeden feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının 03.03.2011 tarihinde istifa ettiğini ve istifasının da haklı nedene dayanmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının iddiaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre 03.03.2011 tarihinden sonra çalıştığını ispatlayamamıştır. Davacı 03.03.2011 tarihli istifa dilekçesinin kendi el ürünü olduğunu kabul etmiştir. Davacının 03.03.2011 tarihinden sonra çalıştığını beyan eden davacı tanığı B.. K.. ise 12.06.2010 tarihinde iş yerinden ayrıldığını da belirttiğinden beyanları görgüye dayanmamaktadır. Davacının 03.03.2011 tarihli istifasına değer verilerek kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.