7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı işyerinde 04/01/2005-30/05/2012 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiğini, haftada 6 gün 7.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını bildirerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendisinin işten ayrıldığını ve başkaca bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı, 04/01/2005 tarihinde davalı işyerinde bahçıvan olarak çalışmaya başlamış, 01.07.2010 tarihinde kapıcılığa geçmiş ve bu görevde iken işakdi son bulmuştur. Davacının fazla mesai ücreti alacağı hesaplanırken kapıcılık yaptığı dönem ile bahçıvanlık yaptığı dönem isabetli olarak ayrı ayrı hesaplanmıştır. Diğer yandan aynı işverene karşı kapıcı olarak çalışan davacıların açtığı ve Dairemizce de onanan Dairemiz 2014/3934 E.,2014/3935 E. ve 2014/3936 E. sayılı dosyalarda davacıların fazla mesai ücreti talepleri, işyerinde fazla mesai yapılmadığı gerekçesi reddedilmiştir. Hal böyle iken mahkemece, aynı işyerinde aynı pozisyondaki işçilerin aynı şekilde çalışacağı kuralına aykırı biçimde davacının kapıcı olarak çalıştığı döneme ilişkin fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Yapılacak iş davacının kapıcı olarak çalıştığı dönem dışlanmak suretiyle fazla mesai ücretinin hesaplanmasıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden, fazla miktarda fazla mesai ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.