7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01/09/2009–31/05/2011 tarihleri arasında günlük 50,00 TL yevmiye ile yemek ve servis sosyal haklarından yararlanmak suretiyle inşaat işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haklı bir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını ve müvekkilinden hiçbir hak ve alacağının kalmadığına ilişkin ibraname imzaladığını, demirci ustası olduğundan ancak hava şartları uygun olduğu zamanlarda çalıştırıldığını, ücretlerinin maaş bordrolarında tam olarak gösterildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığına ilişkin savunmalarını ispatlar mahiyette bir istifa dilekçesinin dosyaya sunulmadığı ve toplanan delillerle tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş akdinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında, davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına ilişkin yapılan hesaplamada, iş yeri puantaj kayıtlarının dikkate alınıp alınmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ancak bu çalışmalarının karşılığında ücretinin ödenmediğini iddia etmiş; davalı ise, söz konusu çalışmalarına karşılık davacıya ücretlerinin, maaş bordrolarında açıkça belirtilmek suretiyle ödendiğini, ayrıca iş yeri puantaj cetvellerinde davacının aylık çalışma gün ve saatlerinin açıkça belirtilmiş olduğunu savunmuştur.

Bilirkişi raporunda; hafta tatili alacağı yönünden iki seçenekli hesaplama yapılmış olup ilk seçenekte tanık beyanları, ikinci seçenekte puantaj kayıtları dikkate alınarak sonuca ulaşılmıştır. Ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden ise puantaj kayıtlarında, davacının söz konusu günlerde çalışmadığı tespit edilmiş olmakla birlikte, bu alacak kalemi yönünden de tanık beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, söz konusu alacaklar yönünden, bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu kanaatiyle, rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacının aylık çalıştığı gün sayısını gösteren puantaj cetvellerinin 01.09.2009 – 31.05.2011 tarih aralığını kapsayacak şekilde dosyaya sunulduğu sabittir. İşyeri kayıtlarının bulunması durumunda, bu dönem için tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması mümkün değildir. Mahkemece yapılacak iş; hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden, iş yeri puantaj kayıtlarına göre yapılan hesaplama doğrultusunda karar vermek gerekirken bu hususun yanlış değerlendirilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.