7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.10.2014 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2.Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 12/10/2009 tarihinde makine ve atölye bakım ustabaşı olarak işe başladığını, iş akdinin feshi tarihinde 4.250,00 TL net ücret almasına rağmen bu ücretin 1.250,00 TL'sının banka kanalı ile, diğer kısmının elden ödendiğini, yılda 3 maaş tutarı ikramiye, yakacak yardımı ve yakıt parası almasına rağmen bunların bordroda gösterilmediğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin ücretinin gerçek ücreti üzerinden ödenmediğini, bu nedenlerle iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretinin bordro ve resmi kayıtlarda belli olduğunu, yıllarca ihtirazı kayıt koymadan bu ücretini çektiğini, iddiasını eşdeger belge ile ispat etmesi gerektiğini, davacının fabrikanın sevk ve idaresini yürütmesi nedeni ile fazla mesai, hafta tatili ve tatil çalışma ücreti talep edemeyeceğini, yıllık izinlerini kullandığını, işten kendisinin ayrıldığını, haklı fesih nedenleri bulunmadığını savunmuş, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunması nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yıllık izin ücreti ihtilaflıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresine göre 60 gün yıllık izne hak kazandığı, kullanmadığı 1 gün için yıllık izin ücreti hesap edilmiş ve mahkemece bu miktar hüküm altına alınmış ise de, davacının talebi yıllık izin ücretlerinin gerçek ücreti üzerinden ödenmediği ve fark yıllık izin ücreti bulunduğuna ilişkin olup davacının gerçek ücretinin işverenin ödemelere esas aldığı ücretten fazla olduğu dikkate alındığında fark yıllık izin ücretinin bulunduğu aşikardır. Davacının fesihten önce kullandığı yıllık izinler açısından artık fark alacak talebinde bulunması mümkün değildir. Ancak 14.05.2013-08.06.2013 tarihleri arasında kullandığı yıllık izin bakımından, davacının fark alacak talebinde bulunması mümkündür. Bu itibarla davacıya 2013/Mayıs ve 2013/ Haziran aylarında ödenen yıllık izin süresine ait ücreti (bordrolarda davacının yıllık izinde olmasına rağmen ücretinin tam ödenmesi nedeni ile yıllık izinde bulunulan günlere ait ücretin ödendiği anlaşıldığından) kabul edilen fesih tarihindeki ücretine göre belirlenecek yıllık izin ücretinden mahsup edilerek bulunacak fark yıllık izin ücreti de ayrıca hüküm altına alınmalıdır. O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.