7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık izin ücreti alacağının ödendiğini başka bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının kullanmadığı ve ücreti ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan imzalı izin çizelgelerine göre davacı toplam 277 gün, imzasız banka kayıtlarına göre ise toplam 377 gün izin kullanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan raporda bilirkişi; ilk olarak imzalı izin çizelgelerine göre kullanılan 277 günü ve fesih tarihinde yıllık izin ücreti olarak ödenen miktarı mahsup ederek, ikinci olarak ise banka kayıtlarına göre kullanılan 377 günü ve fesih tarihinde ödenen yıllık izin ücreti miktarını mahsup ederek davacının kıdemine göre kullandırılmayan yıllık izin ücreti alacağını alternatifli olarak hesaplamıştır.

Davacı tarafça açılan dava kısmi dava olup her eda davası tespit hükmünü de içermek zorundadır. Davacının ıslah talebi yoktur. Şu halde kısmi dava açılması muhtemel ek dava için bağlayıcı niteliktedir. Bu nedenle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda seçenekli hesaplama yapıldığı durumlarda mahkemece gerekçeli kararda seçeneklerden hangisine itibar edildiği belirtilmek zorundadır.

Bilirkişi raporundaki hangi seçeneğe hangi sebeple itibar edildiğinin belirtilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.