11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2014/90239 sayılı "BISTTECH" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “ISTECH intelligent sharing tecniques” ibareli başvurusuna müvekkili tarafından yapılan itirazın, davalı TPMK YİDK'nın 2017-M-8357 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek nihai olarak reddedildiğini, müvekkili şirketin “BISTTECH” ibareli marka üzerinde üstün ve mutlak hak sahibi olduğunu, davaya konu başvuru markasının müvekkili şirketin “BISTTECH” markası ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olup karıştırılmaya neden olacak nitelikte bulunduğunu, “TECH” ibaresinin siyah renkte “IS” ibaresinin ise mavi renkte karakterize edildiğini, “ISTECH” markasının kullanımının müvekkili şirketin edindiği tanınmışlıktan haksız şekilde yararlanmasına neden olacağını, davalı şirkete ait başvurunun iyi niyetli olmadığını ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; bütün olarak incelendiğinde müvekkilinin markası ile davacı markalarının birbirinden tamamen farklı olduğunu, laminasyon ve yüzey boyama makinelerinde kullanılan müvekkilinin markası ile borsa sektöründe hizmet veren davalının markalarının, ortalama tüketici gözüyle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 17.07.2018 tarih, 2017/453 E. ve 2018/285 K. sayılı kararıyla; dava konusu marka işaretinin 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b ) bendi anlamında davalı başvurusu ile davacı markalarının 36, 41 ve 42. sınıfta yer alan bir kısım mal ve hizmetler bakımından benzer olduğu, kötü niyet konusunda dosya kapsamında somut verinin bulunmadığı, davacının “BISTECH” ibaresini içeren markasının tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2019/523 E.-2020/893 K.

sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 06.06.2022 tarih, 2021/187 E. ve 2022/4502 K. sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacının hükümsüzlüğe gerekçe gösterdiği markasının BISTECH+Şekil, hükümsüzlüğü istenen davalı markasının ise “ISTECH Intelligent Sharing Tecniques +Şekil” unsurlu olduğu, her ne kadar her iki markada da “tech” ibaresi bulunmakta ise de, “tech” ibaresi teknoloji kelimesinin kısaltması niteliğinde olup, her iki markanın ayrı bir sözcük olarak ortalama tüketici kitlesi tarafından rahatlıkla algılanacak şekilde farklı harf ve karakterden oluştuğu, tescil kapsamındaki mal ve hizmetler bakımından teknoloji ibaresinin tanımlayıcı olduğu, markalardaki şekil ve harflerin farklı olduğu, davalı markasının markada yer alan “intelligent sharing tecniques” şeklindeki ibare ile düşünüldüğünde davalı markasının da kısaltma markası niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, keza marka sahibinin isim kısaltmasını içeren davacı markasının da kısaltma markası olduğu, markalar arasında Dairemiz yerleşik uygulamaları gereği kısaltma markalarının ayırt edicilik düzeyinin zayıf ve koruma düzeyinin de düşük olduğu da göz önüne alınarak özellikle görsel ve kavramsal olarak karıştırılmaya yol açacak ölçüde benzer olmadıkları ve hatalı değerlendirme sonucu davanın 36, 41, 42. sınıflardaki mal ve hizmetler yönünden kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında belirtilen ve uyulan gerekçelerle; TPMK YİDK kararının iptal talebine ilişkin davanın reddine, hükümsüzlük talebine ilişkin karar temyiz edilmediği için kesinleştiği gerekçesiyle bu taleple ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b ) bendi anlamında iltibas oluşacağını, her iki markanın görsel açıdan (yazım karakteri, renkler, markalarda kullanılan işaretler) yüksek düzeyde benzer olduğu gibi fonetik açıdan da ayırtedilemeyecek kadar benzer olduğunu, sadece her iki marka arasında "b" harfi farklılığı bulunduğu, davacı markasının tanınmış olduğunu ancak bu hususun Mahkemece gözardı edildiğini, BISTECH markasının tanınmış olduğu ve başkası tarafından kullanılması halinde haksız yarar sağlanması sonucu doğacağının gerek TPMK gerekse yargı tarafından kabul edildiğini ve karara bağlandığını, davanın reddine karar verilmesinin markanın ayırtedici karakterinin zedelenmesine yol açacağını ve davacının yıllarca yaptığı yatırımların, emeğinin iş itibar kazancın zarar göreceğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, TPMK YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 56 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b ) bendi

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.