11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi 2020/5555 E. , 2023/6975 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/533 Esas 2015/865 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; usule aykırı olan hapis cezasının kaldırılması gerektiğinden kararın bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihinde kolluk görevlilerince şüpheli aracın durdurulduğu, sanığa kimlik sorulduğu sanığın suça konu ......'e ait olan fakat kendi fotoğrafını yapıştırdığı sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiği, belgedeki resimden kuşkulanan kolluk görevlilerine sanığın bu sefer gerçek kimlik bilgilerini söyleyerek nüfus cüzdanının sahte olduğunu kabul ettiği, iddia ve kabul edilmiştir.
2.Sanık savunmasında ; izinli olarak cezaevinden çıktığını teslim olmadığını, ... ilinde bir inşaatta çalıştığını, kendisine vermiş oldukları iş elbisesinden çıkan ...... adına nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırdığını, suça konu nüfus cüzdanını herhangi bir yerde kullanmadığını, beyan etmiştir.
3.Kriminal rapor ile, inceleme konusu nüfus cüzdanındaki halen mevcut fotoğrafın, evvelce aynı yerdeki fotoğrafın sökülmesinden sonra (tahrifen) yapıştırılmış olduğu ve aldatma niteliği bulunduğu tespitleri yapılmıştır.
4.Mahkemece suça konu sahte nüfus cüzdanı 17.12.2015 tarihli duruşmada incelenmiş ve sahteliğin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılamayacağı, aldatma kabiliyetinin olduğu yönünde tespit yapılmıştır.
5.
Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak takdiren sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmamasına, sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümleri uygulanmaksızın mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.
6.Suça konu sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE
1.Gerekçeli karar başlığında "26.08.2015" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, "26.09.2015" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/533 Esas 2015/865 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.10.2023 tarihinde karar verildi.