9. Ceza Dairesi

Mağdureler ... ve ... ... vekilinin temyiz isteği yönünden; kayden 03.12.1996 doğumlu olup, kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 12.10.2015 günlü duruşmada reşit olan mağdure ... ile kayden 07.06.1999 doğumlu olup, 09.03.2016 tarihli duruşmada on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdure ... ...'in olaydan dolayı şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin anılan mağdureler yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/173 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan (Mağdureler ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... ve ...'ye yönelik) 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ...

Vekilinin Temyiz İsteği Sanık ile mağdure arasında husumet bulunmadığına ve sanığın atılı suçtan mahkumiyeti gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurelerinin iddialarının tamamen iftiradan ibaret olduğuna, Mahkemece nitelendirme ve değerlendirmede hata yapılarak sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında beraatine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükümleri kurulmasının isabetli olmadığına ilişkindir.

Mahkemece ''Her ne kadar yaşı küçük mağdurların el yazıları ile yazdıkları şikayet içerikli dilekçelerdeki anlatım nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine dair bir şüphe husule gelmiş ise de ;

Mağdurların sanığa atfedilen eylemlerden hemen sonra sanık ile ilgili bir şikayette bulunmamış ve iddia edilen eylemleri aileleri ya da arkadaş ve öğretmenleri ile paylaşmamış olmaları, mağdurların bir kaçının sanık hakkında şikayetçi olmasının akabinde olayın duyulması ile diğer şikayetlerin ortaya çıkması, mağdurların bir çoğunun beyanlarında birbirlerinden etkilenerek sanık ile ilgili şikayet içerir dilekçe yazdıklarını, şikayet tarihi itibariyle henüz yaşları küçük olduğundan bazı eylemleri yanlış anlamış olabileceklerini beyan etmiş olmaları, mağdurların olay tarihleri itibariyle yaşları dikkate alındığında hakkında cinsel taciz suçlaması olduğunu öğrendikleri öğretmenlerinin kimi davranışlarını farklı yorumlamış olabileceklerinin mümkün olduğu, mağdur ailelerinin ilk etapta sanıktan şikayetçi olmuşken aşamalarda bu şikayetlerinden vazgeçmeleri, bahsi geçen eylemlerin bir okulda gerçekleştiğinin iddia olunması karşısında mağdurların ilk etaptaki şikayet içerir beyanları ile örtüşen tanık bulunmaması, sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı reddetmiş olması karşısında ve suçsuzluk karinesi olarak bilinen şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulabilmesi için sanık hakkında oluşan şüphenin kesin bir kanıya dönüşmüş olması gerekeceği cihetiyle atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksine kesin ve mahkumiyeti için yeterli delil elde edilemeyen sanığın beraatine karar verilmekle... '' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

A. Mağdureler ...

ile ... ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kayden 03.12.1996 doğumlu olup, kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 12.10.2015 günlü duruşmada reşit olan mağdure ... ile kayden 07.06.1999 doğumlu olup, 09.03.2016 tarihli duruşmada on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdure ... ...'in olaydan dolayı şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin anılan mağdureler yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdure ...

Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''2011 Eylül - Kasım ayları'' yerine ''29.11.2011'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure ... vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

A. Mağdureler ...

ile ... ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, mağdureler vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure ...

Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/173 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.