10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Adana 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2008 tarihli ve 2007/668 Esas, 2008/727 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci, altıncı ve sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

B. Adana 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2007/668 Esas, 2008/727 Karar sayılı ek kararı ile hükmün açıklanmasıyla sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları karar verilmiştir.

C. Adana 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2007/668 Esas, 2008/727 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede Dairemizin 14.10.2021 tarihli ve 2021/4393 Esas, 2021/10098 Karar sayılı kararı ile; "...Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken, açıklanan hükümde; Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer delillerin somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olguların denetime elverişli şekilde gösterilerek ve delillerin tartışılarak hüküm kurulması yerine, gerekçe gösterilmeksizin hüküm kurulması" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozma kararına uyulmakla, Adana 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/2374 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra birinci cümle uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafii süre tutum dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur. IV. GEREKÇE Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip ikinci suçun işlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.11.2008 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 30.08.2012 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra dolduğu anlaşıldığından, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine Dairemiz tarafından karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/2374 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.