11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

1.Suç tarihinde, şikayetçi ...'un kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş kendi fotoğrafını taşıyan sürücü belgesini kullanan sanık ...'ın petrol istasyonuna giderek kullandığı araca yakıt aldığı, parasının olmadığını söyleyerek petrol istasyonunun çalışanı ...'e sürücü belgesini verdiği, şikayet üzerine sürücü belgesinin ele geçirildiği ve yapılan incelemede belge üzerindeki mevcut fotoğrafın tahrifen yapıştırıldığı ve aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirlendiği, bu şekilde sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2.Sanık savunmasında, suçlamayı kabul ettiğini ifade etmiştir.

3.İnceleme konusu sürücü belgesindeki mevcut fotoğrafın tahrifen yapıştırıldığı ve yapılan tahrifatın aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair BRS-15-000638 sayılı uzmanlık raporunun dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4.Mahkemece, suça konu belge duruşmada incelenmiş, özellikleri tutanağa geçirilmiş, belge üzerinde soğuk mühür izinin gözle görülebilir halde olmadığı, normal şekilde ibraz edildiğinde bu hususun anlaşılamayacağı şeklinde kanaate varıldığı görülmüştür.

5.Sanığın tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu anlaşılmıştır.

6.Yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği dikkate alındığında; dosyada aslı bulunan suça konu sürücü belgesi üzerinde heyet olarak yapılan inceleme ve gözlemde, belgenin üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı ve fotoğrafın sonradan yapıştırıldığının ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında, suça konu belgenin bu haliyle aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı ve atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2.Kabule göre de; sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibareleri yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.