10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2012/321 Esas, 2015/1226 Karar sayılı kararı ile sanığın münhasıran esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmek suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Germencik Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 10.03.2022 tarihli ve 2021/1165 Esas, 2022/3032 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın tarlasında dikili olarak ele geçirilen boyları 5-40 cm arası değişen 116 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Aydın 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/435 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan eylemine uyan ve lehine olan 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik öncesi 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Üzerine atılı suçu işlemediğine ve beraat karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Olay tutanaklarında kenevir ekimi yapılan yerler incelendiğinde toplam 116 adet kök kenevir bitkisinin sanığa ait olduğu hususunda şüphe bulunmaması, sanığın alınan savunmasında esrar satmak amaçlı hint keneviri ektiğini ikrar etmesi, alınan uyuşturucu madde inceleme raporları ve tüm dosya kapsamı beraber değerlendirildiğinde, sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan ve lehine olan 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik öncesi 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/435 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.