9. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/353 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.10.2018 tarihli ve 14-2015/197643 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdur ve katılanın ifadelerinin çelişkili olduğuna, olay tarihinin net tespit edilemediğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin.

Mahkemece; ''...Suça sürüklenen çocuğun savunmaları, mağdur beyanı, doktor raporları, sosyal inceleme raporları ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler hep birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuk ile mağdurun sevgili oldukları, ... AVM'de birlikte sinemeya gittikten sonra otoparkta cinsel ilişkiye girdikleri, ertesi gün suça sürüklenen çocuğun mağdurun iç çamaşırındaki kan lekesini görmek için evlerine gittiği, mağdur ile evleneceğini söyleyerek tekrar cinsel ilişkiye girdikleri, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 19.12.2014 tarihli raporunda, mağdurun yapılan hymen muayenesinde minimal nedbe görüldüğü ve köprü bütünlüğünün bozulmuş olduğu, hymenin saat 7 hizasında duvar yüksekliğinin azaldığı, mağdurun ruh sağlığının bozulduğu ancak bunun olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği vicdani kanısına varılarak cezalandırmasına karar verilmiştir. Mağdurun ruh sağlığı bozukluğunun alınan adli tıp raporuna göre cinsel istismar eyleminden kaynaklandığı kesin olarak tespit edilemediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6 maddesi uyarınca artırım yapılmamıştır'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda Mahkemece olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise Çocuk İzlem Merkezinde ve İlk Derece Mahkemesinde kaydedilen görüntülerinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken ara kararla dinlenilmesinden vazgeçilen mağdurenin Çocuk İzlem Merkezinde alınan görüntülü ifade CD'si ile İlk Derece Mahkemesinde verdiği ifadesini içeren SEGBİS kaydı duruşmada izlenmeksizin yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/353 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.