9. Ceza Dairesi

1.Örgüt adına propaganda suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek örgüt mensubu olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemekten mahkumiyetine karar verilen sanığın, hükümden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü doğrultusunda TCK’nın 220/6. maddesinde düzenlenen örgüt adına suç işleme suçundan ayrıca cezalandırılması mümkün olmayacaksa da; yasadışı gösteri sırasında ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar edip cebir kullanarak kolluk görevlilerine direnen sanık hakkında aynı eylem nedeniyle tefrik kararı verilen 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin davanın akıbetinin araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi,

TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı sanığın kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik ile sübutu kabul edilen eyleminin niteliği de göz önünde bulundurularak; tayin olunan cezadan TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul ve makbul bir indirim yapılması gerekirken, dosya kapsamına uymayacak biçimde, eylemin niteliğinin değerlendirilmesinde isabetsizliğe düşülerek indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.