7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çaplı taşınmaza ve yola el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA Davacı dava dilekçesinde; kayden miras bırakan babası adına kayıtlı .. ilçesi, ... Mahallesi 90 ada 31 parsel sayılı taşınmaza ve yola davalının ... inşaat yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek el atmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacının dava konusu olan ... ilçesi, ... Mahallesi 90 ada 31 parsel sayılı taşınmazın maliki ... 'ın mirasçısı olduğu, bu nedenle de meni müdahale davasını açma hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılmış ise de yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişi raporunda davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği yerlerin bir kısmının yol olduğunun, bir kısmının ise davalıya ait taşınmaz olduğunun ve davalının davacıya ait taşınmaza müdahale etmediğinin bildirildiği anlaşıldığından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

. Bozma Kararı

1.Mahkemenin 02.10.2013 tarih ve 2013/83 Esas, 2013/201 sayılı Kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 01.04.2014 tarih ve 2013/21565 Esas, 2014/6856 Karar sayılı ilâmında; gerçek kişilerin kadastro paftasında veya imar planında yol olarak bırakılan yerlerde genel yararlanmadan kaynaklı kişisel hakları bulunduğundan, davacının yola yönelik el atmanın önlenmesi davası açmakta hukuki yararı mecut olup, haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın yola ... inşaat yapmak suretiyle müdahalede bulunan davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Davalı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 25.12.2014 tarihli, 2014/13819 Esas, 2014/20241 Karar sayılı ilamı ile istemin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalının genel yola müdahale ettiğinin tespit edildiği ve gerçek kişilerin kadastro paftasında veya imar planında yol olarak bırakılan yerlerde genel yararlanmadan kaynaklı kişisel hakları bulunduğu, bu nedenle davacının yola yönelik el atmanın önlenmesi davası açmakta hukuki yararın olduğu anlaşıldığından haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın yola ... inşaat yapmak suretiyle teknik bilirkişi ...'ın 01.10.2013 tarihli raporunda ve krokisinde B harfi ile gösterilen 52,94 m²lik kısmına müdahalede bulunan davalının el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişinin davalının yaptığı inşaatın dava konusu taşınmaza taşıp taşmadığını ölçmek yerine davacının gösterdiği ve dava ile alakası olmayan genel yol üzerinde ölçüm yaptığını, rapordaki krokiye bakıldığında müvekkile ait inşaatın sınırlarının dahi anlaşılamadığını, hakimin taleple bağlılık ilkesine aykırı davranarak genel yol hakkında karar verdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, çaplı taşınmaza ve yola el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 ile aynı Kanun 722 nci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.