10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 21.

Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/1666 Esas, 2016/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 09.03.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

"Yapılan yargılama, toplanan deliller,sanık savunması, soruşturma aşamasında alınan beyanları, elkoyma kararları, elkoyma tutanakları, Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 04.09.2015 tarihli Uzmanlık Raporu,ÇÜTF Adli Tıp Anabilim Dalı'nın raporu, nüfus kaydı, Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/456 esas sayılı dosyası,adli sicil kaydı, ele geçirilen madde miktarları ve tüm dosya kapsamı ile sanık hakkında 18.08.2014 tarihinde uyuşturucu madde kullanmak bulundumak suçundan yapılan soruşturmada 06.02.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine uymadığından bahisle erteleme kararı kaldırılarak 20.05.2015 tarihli iddiname ile Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılaması devam eden kamu davasının açıldığı, sanığın 21.08.2015 tarihinde tarihinde evinde kullanmak için esrar bulundurduğu ve sanığın üzerine atılı suçu işlediği" gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 21.08.2015 tarihli inceleme konusu bu suç nedeniyle doğrudan 20.05.2015 tarihinde kamu davası açıldığının belirtildiği,

Sanığın 18.08.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 06.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, söz konusu dayanak dosyanın örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına konulduğu, yapılan incelemede; 06.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, sanığın ihlal sayılan 06.03.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği görülerek yapılan incelemede; UYAP kayıtlarında derdest görülen Adana 26.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.03.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/228 Karar sayılı dosyasının akıbetinin araştırılması gerektiği, incelemeye konu 21.08.2015 tarihli suç yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/1666 Esas, 2016/400 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.