11. Ceza Dairesi

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 nci maddesi uyarınca tebliğine ilişkin 30.01.2019 ve 24.05.2019 tarihli işlemlerin, daha önce adli mercilerce söz konusu adreslere usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu belirlenmiştir. Ancak; 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleştirilip infaza verilen, bu ve diğer mahkûmiyetleri nedeniyle 16.10.2019 tarihinden itibaren cezaevinde bulunan sanığın, hükmün infazı sırasında mahkûmiyet kararını öğrendiği ve 22.06.2022 tarihli dilekçeyle, yokluğundan karar verildiğinden bahisle temyiz talebinde bulunmasının açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanığın yokluğunda verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığından, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.