9. Hukuk Dairesi

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılar avukatlarınca da duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalılar C.. Lojistik ve BP şirketleri tesislerine ait işyerinde çalıştığını, haftanın 7 günü 09.30-24.00 saatleri arasında (haftanın en az 3 günü de tüm gece) tüm bayramlar da dahil olarak görev yaptığını, davalı şirketlerin taşeron alt şirket olan F.. şirketi işçisi olarak tır şoförü göreviyle çalıştığını, iş akdinin bildirimsiz ve usulsüz olarak fesih edildiğini, dava konusu haklarının verilmemesi üzerine seçimlik hakkını kullanarak F.. şirketi hakkında dava açtığını, bu davanın kesinleşmesine rağmen alacaklarının F.. şirketinden tahsil imkanının bulunmadığını, çalışma süresince emir ve talimatları BP şirketinden aldığını, devamlı suretle BP şirketinin arabası ile diğer davalı C.. Lojistik şirketinin ürünlerinin taşıdıklarını, BP şirketinin belirlediği gün ve saatlerde çalıştıklarını, her 3 işverenin de dava konusu hak ve alacaklarından müşterek müteselsil olarak sorumlu bulunduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

C. . Lojistik şirketi vekili, davacının kendi şirketleri ile hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, davacının muhatabının ve gerçek işvereninin F..

şirketi olduğunu, şirketleri ile F.. şirketi arasında asıl-alt işveren ilişkisi de bulunmadığını, aralarındaki ilişkinin taşıma hizmeti alımı işinden ibaret olduğunu, bunlarla birlikte taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı BP şirketi, davacının şirketleri bünyesinde çalışmadığını, şirketlerinin davacının işvereni olmadığını, şirketleri ile davacının işvereni olan F.. şirketi ile de aralarında asıl-alt işveren ilişkisinin olmadığını, davacıya emir ve talimat vermediklerini, şirketlerine ait ürünlerinin depolama, dağıtım ve nakliyesi için lojistik firmaları ile anlaştıklarını ve bu firmalardan hizmet aldıklarını, bu amaçla da şirketlerinin diğer davalı C..Lojistik şirketi ile Nisan/2004 yılında "Ürün Taşıma ve Dağıtım Sözleşmesi" imzaladığını, bu sözleşme kapsamında da ürünlerin C..Lojistik şirketi tarafından taşındığını, sözleşme hükümleri gereği işçilere karşı tüm sorumluluğun Ceva Lojistik şirketinde olduğunu F.. çalışanlarının çalışmalarının sadece kendi şirketlerine özgülenmediğinin bizzat davacının beyanlarından da anlaşıldığını, alacak taleplerinin muhatabının kendi şirketleri olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının daha önce aynı iddialarla F.. şirketi hakkında açtığı davanın kesinleştiği, C.. Lojistik ile F.. şirketi arasındaki ilişkide sözleşme kapsamındaki iş için çalışma şart ve koşullarda belirlendiği, hatta F.. çalışanlarının kıyafetlerine kadar hakları elinde tuttuğu, taşıyıcı Fornak’ın araçlarında hangi amblemin kullanacağını dahi belirlediği, çalışma saatleri ve günlerinin de C..Lojistik Şirketinin müşterisi tarafından belirleneceği, C.. Lojistik şirketinin BP şirketinin ürünlerini taşıdığı anlaşılmakla davalıların birlikte sorumlu olduğu kabul edilmiştir. Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacının bağlı bulunduğu F.. şirketi ile davalı C.. Lojistik arasındaki taşıma sözleşmesi 03.10.2005 tarihinde düzenlenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının belirtilen tarih öncesi için de davalılar C.. Lojistik ve BP şirketlerinin sorumluluğuna gidilmiştir. Davacı işçi bu tarihten öncesi içinde F.. şirketi işçisi olarak çalıştığını ve diğer davalılara ait işlerin yerine getirildiğini iddia etmiştir. Mahkemece bu yönde araştırmaya gidilmeli ve F.. şirketi ile davalılar arasında ilk ilişkinin ne zaman kurulduğu belirlenmelidir. Sonucuna göre davalıların istek konusu dönemin tamamın ya da 03.10.2005 tarihi sonrası için sorumlu olup olmadıkları değerlendirilmeli ve gerekirse ek hesap raporu alınarak bir karar verilmelidir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.