4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Oto. San. ve Tic. A.Ş aleyhine 16/12/2008 gününde verilen dilekçe ile ayıplı malın bedelinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/01/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Öteki temyiz itirazına gelince; davacı, 18.12.2006 günü ikinci el olarak satın aldığı aracın ayıplı üretildiğini belirterek, ayıplı malın geri alınıp araç bedelinin ödettirilmesini istemiştir. Davalı ise, aracın ayıplı olmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu edilen araç davacının elinde olup davacı aracı kullanmaya devam ettiğinden, kabul edilen bedele aracın davalıya geri verildiği günden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava gününden itibaren faizi ile ödetme kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.