4. Hukuk Dairesi
4. Hukuk Dairesi 2011/5325 E. , 2011/5280 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı E.Ü.A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 07/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle davalının taşınmaz değer kaybının tapuya şerh edilmesi istemiyle ilgili usulüne uygun açılmış bir karşı dava bulunmadığına, mahkemece davacının itirazsız benimsediği ve ona göre karar verilmesini istediği son beş yılın verim ortalamaları esas alınarak düzenlenen zarar hesap raporuna itibar edilmesi gerekirken 2008 verileri esas alınan son bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru değil ise de bu davada kabul edilen tutara göre sonuca etkili bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2.Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tesisinden kaynaklanan taşınmaz değer kaybı zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur. Davacı yan, ıslah dilekçesi ile artırdığı tazminat tutarının faizi ile birlikte ödetilmesini istemiş, faiz başlangıç gününü belirtmemiştir. Faiz başlangıç günü açıkça belirtilmeden istemde bulunulması durumunda kabul edilecek tazminata, istek gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, ıslah dilekçesi istenen tazminata ıslah gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
