4. Hukuk Dairesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... A.Ş. vdl. aleyhine 16/10/2004 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/10/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1.)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.) Diğer temyiz itirazlarına gelince; a-) Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen reddine karar verilmiştir.

Gerek maddi ve gerekse manevi tazminat istemlerinin reddedilen bölümleri itibariyle davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 10-12 md.) Mahkemece, yukarıda gösterilen ilkeye aykırı olarak kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir. b-) Hüküm altma alınan miktar üzerinden hesaplanan 2.332,10-TL karar harcının hüküm bölümünün 5. bendinde davacı tarafından yatırılan 810,00-TL peşin harçtan mahsubu ile bakiye miktarın davalılardan tahsiline karar verildiği, ancak 7 sayılı bentte ise, bu durum nazara alınmaksızın 2.125,00-TL harcın davalılardan tahsiline şeklinde hüküm kurulduğu, oysa bu bentte sadece davacı tarafından peşin yatırılan harç miktarının hüküm altına alınması gerektiği, kararın bu yönden de hatalı olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/son maddesi uyanca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.