Esas No
E. 2023/16864
Karar No
K. 2024/1317
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku

4. Ceza Dairesi         2023/16864 E.  ,  2024/1317 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/2038 E., 2023/2005 K.
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13 üncü maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ile 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin 2 nci fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliğ edilmemiş olması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararını süresinde temyiz etmeyen sanık müdafii Av. ... D.'nin vekillikten istifa etmesi üzerine dosyaya sanık adına usulüne uygun yetki belgesi sunan Av. ... Ç.'nin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, hakaret suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin 13.11.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/274 Esas, 2023/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.(2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.11.2023 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; karar sanığa tebliğ edilmediği için temyiz isteminin süresinde olduğuna ve ek kararın bozulması gerektiğine, tanıkların ifadelerindeki çelişkinin sanığın hakaret edip etmediği hususunda şüphe yarattığına, sanığın aleyhine tanıklık yapanların da kamu görevlisi oldukları gözetildiğinde beyanlarına itibar edilemeyeceğine, olayın gerçekleşme safhalarının hayatın olağan akışına aykırılıklar barındırdığına, polis memurlarının sanığı tahrik edici laubali davranışlarının anlaşmazlığa sebebiyet verdiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde sanığın, evine arama yapmak için gelen kolluk görevlilerine saldırarak basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaraladığı ve "Sizi gördüğüm yerde s..., o... çocuğu" demek suretiyle hakaret ettiği, böylece hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanık savunması, katılanların ve tanıklar ...,...,...,.....'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.İkamet - araç arama, elkoyma ve yakalama tutanağının aslı gibi onaylı sureti ve sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği kabul edilmiş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.11.2023 tarihli ek kararıyla hakaret suçu yönünden yasal süre geçtikten sonra temyiz edildiğinden, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz edilemeyecek bir hükmün temyiz edilmiş olması ayrıca yasal süre içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen;

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Hakaret Suçu Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık tarafından söylendiği kabul edilen "Sizi gördüğüm yerde s..." sözlerinin tehdit niteliğinde olup görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturması ve tanık beyanları ile ikamet - araç arama, elkoyma ve yakalama tutanağında sanığın kolluk görevlilerine "O...çocuğu" dediğine dair bir anlatımın bulunmaması karşısında; katılan beyanlarıyla tanık beyanları ve olay tutanağı arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hakaret suçundan yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2023/2038 Esas, 2023/2005 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden

Sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.07.2023 tarihli 2023/2038 Esas, 2023/2005 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şuhut Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.