4. Hukuk Dairesi

Davacı .... Nakliyat ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız el koyma nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

a)Davacının aracına 02/01/2004 tarihinde el konulmuş, 19/09/2006 tarihinde ceza mahkemesi kararı ile teminat karşılığında iadesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından yüksek yediemin ücreti nedeniyle aracın iade alınamadığı belirtilmiş ise de; Habur Gümrük Müdürlüğü yazısından el konulan aracın yediemin ücretinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Aracın iadesine karar verildiği tarihten itibaren yoksun kalınan karın hesaplanması doğru değildir. El koyma tarihinden mahkeme kararı ile iade edilen tarihe kadar geçen zamanda yoksun kalınan kazancın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

b)Dava dışı ....

Petrol A.Ş.'nin gazyağı el konulan araca yüklendikten sonra götürülmesi gereken yere teslim edilmemesi üzerine bu şirket tarafından davacı şirketin ortakları hakkında şikayetçi olunmuştur.

Yapılan yargılama sonucunda davacı şirketin ortakları delil yetersizliğinden beraat etmiş iseler de el konulan aracın sürücüsü hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan cezalandırılmış ve ceza kararı kesinleşmiştir. Ayrıca kaybolan akaryakıtta bulunamamıştır. Belirlenen bu olgular karşısında araca el konulmasında davacının da müterafık kusurlu olduğu kabul edilerek BK.'nun 44. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemesi de doğru değildir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.