11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2013 tarihli ve 2013/126 Esas, 2013/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında:

a)Bilişim sistemine hukuka aykırı olarak girme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 243 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b)Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f-son) bendleri, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/5502 Esas, 2018/2106 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına,

3.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında:

a)Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 243 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b)Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f-son) bendleri, 52 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 520 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Sanığın katılan ...'e ait facebook hesabına hukuka aykırı bir şekilde erişip, katılanın arkadaş listesinde yer alan mağdur ...'ya mesaj göndererek katılan adına 260 TL para isteyip kendisine ait cep telefona yollamasını sağladıktan sonra suç tarihinde ATM cihazından parayı çekmesi biçimindeki eylemleri nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık kendisine ait olan telefon numarasına gelen parayı çektiğini, çektiği paranın internetten satışını yaptığı ürünlerin bedeli olduğunu savunarak atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3.Söz konusu paranın çekim anına ilişkin ATM kamera kayıtlarının temin edildiği, söz konusu paranın gönderildiği cep telefonunun sanığa ait olduğunun tespit edildiği, katılan ...'in kendisine ait facebook hesabının şifresinin kırıldığını ve arkadaşlarından para istendiğini, mağdur ...'ın ise facebook arkadaşı olan katılan ... olduğunu düşündüğü kişinin facebook üzerinden kendisinden para istemesi üzerine para gönderdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Mahkeme tarafından sanığın savunması, sanığın savunmasının aksine olan katılan ve mağdurun beyanları, kamera kaydı, müzekkere cevabi yazıları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararlarının verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/267 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.