8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2016 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2.Söke 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, etkin pişmanlık ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın aralarındaki sorunlar nedeniyle Balıkesir'e akrabasının yanına gidip, tekrar Söke'ye dönen eşini, otogar çevresinde bulunduğu sırada, silahla tehdit ederek zorla aracına bindirerek götürdüğü ve bu suretle hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

2.30.10.2016 tarihli, 04.10 zamanlı Söke Fehime Faik Kocagöz Devlet Hatanesi adli raporunda, kulak ve sağ omuzda hassasiyet ve belde hassasiyet olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği tespit edilmiştir.

3.07.11.2016 tarihli kamera kayıtları CD çözümleme tutanağına göre, otogar civarında gerçekleşen olayda sanığın aracı ile şahısların yanına yaklaştığı sol elindeki silahın net olarak gözüktüğü ve silahı gören mağdurenin eşi sanığın aracına doğru gittiği anlar kayıt altına alınmıştır IV. GEREKÇE

A. Ceza Miktarına ve Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin;

Sanığın üzerine atılı suç için kanunda öngörülen alt ve üst sınırlar arasında temel hapis cezası belirlenirken, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve failin güttüğü amaç ve saik dikkate alınmak suretiyle, alt sınırdan uzaklaşılmasına ve hükmolunan ceza miktarları itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi kurumlarından yararlandırılmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden;

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 3.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.