8. Ceza Dairesi

Sanık müdafinin temyiz isteğinin, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ilişkin olduğu görülmekle, bu suçla sınırlı inceleme yapılmıştır. Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2014 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli kararı ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilamı ile, suçun sübutu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun işlenmediğine, vasıf hatasına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, gidecekleri yere bırakmak için aracına alıp, gezdirmeyi teklif ettiğ, iki mağdura, "kızlar kolay para kazanmak ister misiniz, sadece elbiselerinizi çıkaracaksınız, ben size bakacağım başka bir şey yok" şeklindeki sözler söylediği ve mağdurların olumsuz tepki vermeleri nedeniyle, mağdurları istedikleri yere bırakmak suretiyle, hileyle ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanığın, mağdurları bıraktıktan sonra, mağdurlara, benzer mahiyette sözler içeren mesajlar gönderdiğine ilişkin 23.10.2014 tarihli mesaj tespit tutanağı dosyadadır.

3.Sanık savunmasında, suçlamaları inkar etmiştir. IV. GEREKÇE

1.Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması, mağdurların anlatımı ve tüm dava dosyasına göre, sanığın, 17.12.1999 ve 08.05.1999 doğumlu olup, suç tarihinde 14 ve 15 yaşlarında olan iki mağduru gidecekleri yere bırakmak için aracına aldıktan sonra, gidecekleri istikamet dışında Hocaköy Yolu'na döndüğü, mağdurların karşı çıkması üzerine, "biraz dolaşalım, gideceğiniz yere bırakacağım" dediği, mağdurların da kabul ettiği, yolculuk sırasında mağdurlara "kızlar kolay para kazanmak ister misiniz, sadece elbiselerinizi çıkaracaksınız, ben size bakacağım başka bir şey yok" şeklindeki taciz içerikli sözler söylediği, mağdurların olumsuz tepki vermeleri nedeniyle, mağdurları istedikleri yere bıraktığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafinin sübuta ve suç vasfına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.