8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine ön inceleme yapılarak temyiz isteminin reddi nedenleri gerekçe bölümünün (A) bendinde gösterilmek suretiyle yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında temyizin kapsamına göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Sanık ... katılan vekilinin istinafı üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 10.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) un 62 nci maddesinin tartışılmamış olması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4.Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ilamı ile, bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

5.Sanık ... katılan bakanlık vekilinin istinafı üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 21.09.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın eylemi nedeniyle yüksek sınırdan ceza verilmesi ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde mağdure çocuklar Yasmın ve Aliya'nın mezarlığa ziyaret için gittikleri, sanığın 12 yaşından küçük mağdure çocukları pazar yerine çağırdığı, sanığın çikolata ve para vereceğim diyerek mağdureleri kandırmak suretiyle mezarlığın orada bulunan tuvalete götürdüğü ve bu suretle cinsel amaçla mağdure çocukların hürriyetini tahdit ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdure çocukların ve tanık anlatımları, sanık savunması, keşif tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki mağdure çocuğa yönelik şeker, para verme bahanesiyle yanına çağırarak ve belirli bir müddet yanında tutarak üzerine atılı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz istemi yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığa usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 12.10.2023 tarihli temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi niteliğinde dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden

1.Vekalet ücretine ilişkin; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir. 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Diğer yönden; 5237 sayılı Kanunu'ndaki suç teorisine göre mağdur sayısınca suç oluşur. İstisnaları 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında (zincirleme suç) ikinci fıkrasında (aynı neviden içtima) ve 44 üncü maddesinde (farklı neviden içtima) olarak düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanabilmesi için mağdurun aynı olması gerekse de, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 44 üncü maddelerinin uygulanması için mağdurun aynı olması şart değildir. 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında tek fiille aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi, 44 üncü maddesinde ise aynı fiilin birden farklı suç oluşturması esas alınmıştır. Dava konusu somut olayda mezarlıkta bulunan mağdure çocukları gören sanığın, şeker ve para verme bahanesiyle tuvaletle mezarlık duvarı arasındaki yere götürdüğü ve burada cinsel amaçla hürriyetlerini tahdit ettiği anlaşılan olayda, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığından, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mağdur sayısınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Sanığın temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7.

Ceza Dairesi'nin 21.09.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.