8. Ceza Dairesi

Mahkemesince sanığın bilinen adresine yapılan tebligatın iade edilmesine müteakip, sanığın daha önce usulüne uygun tebligat yapıldığına ilişkin bir belge bulunmayan adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, söz konusu kararın kesinleşmediğine ve anılan karara karşı sanık tarafından verilen 15.05.2020 tarihli dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabulüne karar verildi.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; Mahkemeye çıkmadan hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine ve atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

Dava konusu olay, sanığın Kipa AVM içerisinde bulunan Tekzen unvanlı iş yerinden 3,80 TL'lik alışveriş yaptığı ve karşılığında kasiyer olan müşteki ...'e 100,00 TL sahte para vermek suretiyle parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan sorgulamada, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2011 tarihli ve 2011/1498 Soruşturma, 2011/778 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarihli ve 2014/119 Esas, 2014/172 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.11.2016 tarihli ve 2016/3129 Esas, 2016/10205 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, bu davanın suç tarihinin de 26.03.2011 olduğunun anlaşılması karşısında, parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin yada suç işleme kararının yenilendiği kabul edilen yakalanma, tutuklanma gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu cihetle, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında yukarıda yazılı dava dosyası ile aynı eylem nedeniyle hakkında yürütülmekte olan başkaca soruşturma veya dava dosyası olup olmadığı da araştırılarak söz konusu dosyalar da getirtilip incelenerek davaların birleştirilmesi, mümkün olmadığında dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığı tespit edilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2012 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.