8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sivaslı Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi suça konu taşınmazı sanığın ektiğini ekmese bile talimat vererek tanık olarak dinlenen ...' e ektirdiğine, sanığın taşınmazı ekmediğine o tarihlerde yurt dışında olduğuna dair beyanlarının araştırılmadığına, sanığın yurt dışına giriş çıkış tarihlerinin araştırılması gerektiğine eksik inceleme ile karar verildiğine, Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan keşifte sınır tecavüzünü varlığının tespit edildiğine bu nedenlerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Dava konusu olay Sivaslı İlçesi Ağaçbeyli köyü 2003 parsel numaralı tarlanın katılana, 2005 parsel numaralı tarlanın ise sanığa ait olduğu, 2003 ve 2005 parsel numaralı tarlaların birbirine komşu olduğu, bu parsellerin ara sınırını teşkil eden 41, 42, 43 nolu sınır nokta kazıklarının sanık tarafından söküldüğü ve sanığın katılana ait 2003 numaralı parselin 75.98 metre karesini sürüp ekmek suretiyle katılanın taşınmazını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 2005 parsel nolu arazi sahibi sanık ...'un katılan ...'in 2003 parsel numaralı taşınmazına 75 metre karelik bir sınır tecavüzünde bulunarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği keşif tarihi itibariyle eylemine son verdiği anlaşılmakla, katılan beyanı, bilirkişi raporları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın suç ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın tüm aşamalarda söz konusu araziyi kendisinin ekmediğini, yurt dışında olduğunu, tarlayı ekme işlemini ... isimli şahsın ektiğini beyan etmesi üzerine, beyanı alınan ...'in sanığa ait tarlayı kendisinin ektiğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

Sanığın aşamalarda yurt dışında yaşadığını, taşınmazı kendisinin ekmediğini savunması tanık olarak dinlenen ...'in suça konu taşınmazı kendi hesabına ektiğini beyan etmesi, dava dosyası kapsamında sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak somut kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25 Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli 2022/762 Esas sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.