8. Ceza Dairesi

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde yer alan sebeplere atıf yaptığı ve bu dilekçede de sebeplere yer verildiği anlaşıldığından tebliğnamede yer alan red görüşüne iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.İscehisar Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2019 tarihli iddianamesi ile sanıkların ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli kararı ile sanıkların ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.07.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafii, katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanıkların ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

1.

Sanıklar müdafinin temyiz istemi, kararın eksik inceleme ile verildiğine, mağdurun rızasının olduğuna, suçun nitelikli halinden ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin yanlış olduğuna, orantılılık ilkesine aykırı hareket edildiğine, sanıkların beyanlarının istikrarlı olduğuna, sırf evlenmek maksadıyla suçun işlenmesi nedeniyle cinsel amaç nedeniyle artırım yapılamayacağını, suçun unsurlarının oluşmadığına , beraat edilmesi gerektiğine yöneliktir.

2.Katılan vekilinin temyiz istemi; takdiri indirim uygulanmaması gerektiği, sanıklarının kastının çocuğa karşı olduğuna yönelik olduğudur.

3.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, alt sınırdan hüküm kurulmasının ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların katılanı zorla araca bindirerek götürdükleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanıkların üzerine atılı suçu birden fazla nitelikli hal kapsamında işlendiği kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükmün hukuka aykırı olduğu kabul edilerek, sanıkların üzerlerine atılı suçu birden fazla kişi ile beraber işledikleri kabul edilerek ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı ifadeleri, sanıkların ikrar içeren savunmaları, tanık beyanı, tutanak içeriği ve tüm dava dosyası kapsamından, sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair Bölge Adliye Mahkemesi Kabulünde hukuka aykırılık görülmemiş sanıklar müdafi, katılan vekili, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.07.2020 tarih ve 2020/659 E. sayılı kararında sanıklar müdafii, katılan vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İscehisar Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.