8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2016 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 4.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin, 11.07.2016 tarihli kararının sanık ve şikayetçi Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi ve sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası, Mahkemece dosyanın seri muhakeme usulünün uygulanması için seri muhakeme bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine yargılamaya devam edilmiştir.

5.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 4.000,00 adli para cezası ve doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı olmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

Dava konusu olay, sanığın Çankırı Süleymanlı Köyünde bulunan T-30 tescilli mera parselini ekip sürmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

Bozma sonrası, Mahkemenin 23.11.2022 tarihli 2022/982-2023/1249 sayılı dosyada sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması amacıyla, dosyanın Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosuna gönderilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca durma kararı verildiği, sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın bu gerekçe ile gereğinin takdir ve ifası için bir müzekkere ile tekrar mahkemesine gönderilmesi gerekirken 24.04.2023 tarihli 2023/2106 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Mahkemece 2022/982-2023/1249 sayılı dosya üzerinden yargılamaya devam ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yeni esas alınıp yargılama yapılması esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 11.08.2015 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, 14.06.2015 tarihli rapora göre, sanığın davaya konu M-2 (yeni 103 ada 10) parsel sayılı tescilli mera parselini sürüp ekmek suretiyle tecavüz ettiği ve keşif esnasında dava konusu meranın 2.212,83 metrekarelik kısmına yapılan tecavüzün devam ettiğinin belirtildiği, mahalli bilirkişilerce dava konusu tecavüzlü yerin öteden beri köylünün hayvanlarının gelip geçtiği ve otladığı yer olduğunu beyan ettikleri anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli, 2023/456 Esas ve 2023/629 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.